Showing posts with label abortus. Show all posts
Showing posts with label abortus. Show all posts

Sunday, May 10, 2009

Obama’s smetjes worden zichtbaar

Ik ben vanaf het begin van de primaries een Obama-fan geweest. Deze man heeft het charisma en de leiderschapskwaliteiten om Amerika vlot te trekken. Tot nu toe ben ik nog niet teleurgesteld, zijn energie en ambitieniveau zijn van een ongekende orde.
Echter, de eerste smetjes op zijn blazoem worden ook zichtbaar. Die verdienen dan ook meer aandacht in Nederland, waar Obama inmiddels tot liberale messias is verheven.

1. Abortus-fanaticus.

Omdat Obama tegen het homohuwelijk was dacht ik dat zijn fanatisme wat betreft abortus wel mee zou vallen. Mis! Op zijn eerste dag schafte hij de bekende “Mexcio City Policy” weer af die ooit onder Reagan was ingesteld (onder Clinton weer afgeschaft, onder Bush weer ingesteld). Dit betekent dat er met Amerikaans belastinggeld abortussen worden gepromoot en betaald in ontwikkelingslanden.

Nu blijkt ook dat hij in 2003 “The Born Alive Infants Protection Act” heeft weggestemd. Dit houdt in dat het mogelijk is om baby’s die bij een abortus levend uit de moeder komen toch nog gedood mogen worden. Dat dit extreem misselijkmakend is behoeft hier geen uitleg. Het is vergelijkbaar met het postnataal aborteren van een 2-jarige peuter. Vreselijk. We hebben het dus kunnen weten. BEWIJS.

Maar het gaat verder. Hij verplicht nu ook doktoren om mee te werken aan abortussen, ook als ze gewetensbezwaren hebben. De Amerikaanse versie van weigerambtenaren. Alleen gaat het hier om leven en dood.

En last but not least, hij is natuurlijk begonnen met het aanstellen van pro-abortus rechters in alle federale rechtbanken (waar de supreme court ook toe behoort).

2. Vuistdiep in de vakbonden.

Obama is hard op weg om een dijk van een economische blunder te maken. Hij wil het faillissement van automaker Chrysler omzeilen door de grootste vakbond, UAW, het meerderheidsaandeelhouderschap te geven. De reden is dat “de werknemers” (waar overigens maar een fractie lid is van deze vakbond) de grootste crediteuren zouden zijn.

Dat toevallig het UAW een vermogen heeft $1.2miljard dollar, inclusief een privé-golfresort en een zeer belangrijke sponsor is van de Democrats ($13.1 alleen al voor Obama’s verkiezing, dat is vier keer zoveel als de verkiezingsponsoring van Exxon Mobile, Halliburton, Peabody Coal, and Lockheed Martin samen) is natuurlijk toeval. Overigens, dat vermogen komt dus uit de paychecks van de gewone werkman. Natuurlijk zit het management van deze club er niet voor de werkers, maar vooral voor zichzelf. Obama gaat deze megalomane graaiers nu het management geven over een dergelijk bedrijf. FAIL!
(uitgebreider artikel hier)

Tuesday, May 5, 2009

WWII misdaden zoiets als abortus?

Pastoor Heeffer heeft het helemaal gedaan in Nederland: hij heeft abortus en euthanasie vergeleken met de gruwelheden van WWII. Hij noemde abortus en euthanasie ‘gruwelen’. Een aantal quotes vindt u op nu.nl Het zal u niet verbazen dat dit tegen het zere been van liberaal Nederland is. Maar hoe gek zijn de uitspraken nou werkelijk?

Het cruciale punt is hoe je met name abortus ziet, moord of een feest van de vrije keuze. Als je het als moord ziet zij de uitspraken niet zo vreemd. Abortus wordt structureel, in georganiseerd verband en op grote schaal uitgevoerd. Het is jaarlijkse massamoord van 30.000 kinderen, is het dan moreel niet net zo verwerpelijk als het structureel, georganiseerd en op grote schaal uitmoorden van Joden? Zowel Joden als baby’s hebben geen keuze, hun lot wordt door anderen bezegeld.

Wie abortus als een feest der vrije keuze ziet zal de uitspraken niet snappen. Je kiest toch zelf voor abortus. Uiteraard is deze visie puur op de moeder gericht en niet op het kind.

Het zou eigenlijk een feest van de vrijheid van meningsuiting moeten zijn als iemand eens een kritisch geluid over liberale dogma’s laat horen. Nee hoor, in Nederland moet je meteen bij de burgemeester komen! Heeffer, we’re right behind you!

De mooiste quote is erg interessant:
'Op die (=abortus/euthanasie) manier werken we mee aan die bandeloosheid. Hoe kunnen we van vrijheid spreken, terwijl we steeds meer bandeloosheid zien in plaats van echte vrijheid. Daarom blijven we spreken over vrijheid, precies omdat die er niet is.'
Bandeloosheid breekt vrijheid af, wijze woorden!

Saturday, March 28, 2009

Het inconsistent denken over abortus

Over selectieve verontwaardiging gesproken. Groot nieuws! Studente doodt baby in eigen buik. Vreselijk! Schande!

Als ze het echter 12 weekjes eerder had gedaan dan was het een viering van de eigen keuze geweest.

Wednesday, March 18, 2009

Abortus: de argumenten

Ik heb al eerder geschreven over mijn persoonlijke paradigma verandering naar het christendom toe. Een van de onderwerpen waar dit een enorm effect op heeft gehad is, haast clichématig, abortus. Ik heb in mijn naïeve puberverleden weleens geroepen dat een foetus net zoiets is als een arm. Overigens is in dat licht geestig om op te merken dat geen mens een ander zou helpen bij het verwijderen van zijn of haar arm, muv medische redenen. Afin.
De direct reden voor mijn wisseling van standpunt was het lezen van psalm 139:
15 Toen ik in het verborgene gemaakt werd,
kunstig geweven in de schoot van de aarde,
was mijn wezen voor u geen geheim.
16 Uw ogen zagen mijn vormeloos begin,
alles werd in uw boekrol opgetekend,
aan de dagen van mijn bestaan ontbrak er niet één.
Hieruit blijkt dat je als vormeloos klompje cellen al gekend bent door God en dat je dus waardevol bent, net zo waardevol als een geboren kind.
Maar in het publieke debat heb je aan de bijbel niet zoveel. De argumenten zullen de brug tussen gelovigen en niet-gelovigen moeten kunnen oversteken. Gelukkig zijn die argumenten er ook.

1. Wanneer begint leven?
Aan de huidige wetgeving (vrij abortus voor week 24) ligt een heldere filosofische keuze ten grondslag. Een leven is pas waardig bescherming te ontvangen als het zelfstandig kan voortbestaan (met hulp van apparaten, wat op zich al een paradox is). De medische wetenschap heeft in 1984 bepaald dat dit na 24 weken. Ik heb begrepen dat inmiddels na week 21 al van overleven sprake kan zijn, maar uiteraard is de wetgeving niet aangepast. Jan de Vries heeft terecht recent opgeroepen ongeboren baby’s van de medische vooruitgang mee te laten profiteren en dus de grens terug te brengen.
Terug naar het principe; vanuit welk ethisch oogpunt is het verdedigbaar om het leven pas waardevol te verklaren als het de moeder niet meer nodig heeft? Hoe komen we daarbij? Het is een volstrekt arbitraire grens met enorme gevolgen. Leven dat zichzelf niet kan verdedigen wordt als onhandige last weggesneden uit onze samenleving, alsof het compleet los staat van het leven dat het zal worden en alsof het een vervelende cyste is.
2. Verantwoordelijkheid nemen voor daden.
Dit is een onpopulair onderwerp voor onze links-liberale medemens, maar zwangerschap is het resultaat van een handelen. In een kleine minderheid van de abortussen gaat het om verkrachting (<5%) en is die handeling dus geen keuze, in de rest wel. De ontkoppeling tussen keuze en consequentie is in onze samenleving, met ons (bijna) gratis onderwijs, huisvesting en gezondheidszorg al behoorlijk doorgeslagen, maar het moest ook nog ten koste van het ongeboren leven worden geïntroduceerd. Dat je daarmee de mens debiliseert schijnt niet bij de liberale meerderheid op te komen. Wat betreft abortus worden met name vrouwen de verantwoordelijkheid van verantwoord seksueel gedrag ontnomen. Als ze vervolgens geen zin hebben in de verantwoordelijk van het kind kunnen ze dat kind gerust door het figuurlijke toilet spoelen. Maar wie zijn billen wil branden moet ook op de blaren willen zitten. Het is niet de schuld van het kind dat moeders onverantwoordelijk met haar seksualiteit om gaat. Het minste wat ze kan doen is het kind voor adoptie opgeven. Overigens zou het in Nederland VEEL gemakkelijker moeten worden te adopteren. Er is veel vraag en veel aanbod, maar ze komen maar weinig bij elkaar. Ik zou graag dmv abortus een kind van abortus redden.
3. Vrije keuze van ouders.
Is het krijgen van een kind dan niet de keuze van de ouders, en mate name de moeder, zelf? Of korter: baas in eigen buik? Tja, diezelfde vrouwen waren ook baas in eigen broek, maar ze willen blijkbaar alleen de lusten. Ik vind dus dat die keuze ligt bij de seks en dat bij een zwangerschap deze keuze in een verantwoordelijkheid is veranderd. We geven ouders ook niet de keuze om een peuter te doden, dus iedereen ontneemt ouders die keuze op een bepaald moment. Zo’n vreemd concept is dat dus niet.
4. Maar wat te doen bij verkrachting?
Het meest gehoorde argument is natuurlijk: “maar wat als jouw vrouw/dochter was verkracht?” (wat overigens een bekende drogreden is). Allereerst is dit natuurlijk een vreselijke situatie die geen winnaars kent, dat los je met abortus niet op. Het is niet de schuld van het ongeboren kind en het doden doet geen recht aan haar onschuldige status, het verbetert haar situatie in ieder geval niet (dat kan dood sowieso vrijwel nooit). Het is begrijpelijk dat je als vrouw dat kind niet wilt opvoeden. Adoptie is dus de beste optie.
Verder moeten we het belang van deze groep niet overschatten. Zoals eerder gezegd is het een zeer kleine groep en kan onmogelijk de wet dicteren.
5. Maar wat te doen bij een moeder in levensgevaar?
Ook weer een situatie met louter verliezers. Hier is ethisch haast geen uitspraak over te doen. Het is OF het kind OF de moeder. Ik volg maar het CU die dan begrijpelijkerwijs voor de moeder kiest.
6. Maar wat te doen bij een kind met een medische conditie?
In Nederland is de situatie inmiddels zo pervers dat er ieder jaar een tiental kinderen om een hazenlip worden geaborteerd. Deze eenvoudig te verhelpen, cosmetische aandoening is voor “ouders” reden hun kind maar meteen om te brengen. Het is werkelijk de schaamte voorbij.
Maar zijn er ook betere voorbeelden? Recent is er veel consternatie ontstaan omdat de CU wilden voorkomen dat ouders kinderen kunnen krijgen met een verhoogd risico op kanker. Let wel, het gaat hier om gezonde kinderen die mogelijkerwijs op latere leeftijd weleens kanker kunnen krijgen. Alsof het leven het niet waard is om te leven als je een verhoogd risico van kanker hebt. Kanker wordt door zoveel factoren beïnvloed dat een aangeboren risico slechts één van de velen is, we gaan toch ook geen rokers preventief vermoorden?
Dan is er de casus van de mongoloïde kinderen. Is het leven van een mongoloïde kind het waard te leven? Een ieder die het plezier in het leven van een dergelijk kind ziet zal het antwoord weten.
Als laatste is er een casus van een kindje dat bij geboorte zwaar gehandicapt zal zijn en binnen korte tijd zal sterven. Het is bijna te pijnlijk om je dat voor te stellen. Ook hier is het haast onmogelijk een ethisch passend antwoord te vinden. Hier geldt de menselijke maat. Ik voel mij niet in staat hier iets zinnigs over te zeggen.
Wat over de medische redenen voor abortus kan worden gezegd is dat 8% van de gevallen in deze categorie hoort. Uit het bovenstaande blijkt dat een deel hiervan eigenlijk onnodig en niet te verantwoorden is en een deel hiervan weldegelijk een goede grond heeft. Het moet mogelijk zijn voor de gegronde gevallen een uitzondering te maken.
7. Moet je wel bij wet verbieden?
Het nummer 1 argument van liberalen wat te pas en te onpas naar voren wordt geschoven: moet je je eigen moraal via de wet aan anderen opleggen? Dit argument is valide voor veel zaken (bijv. echtscheiding) maar niet voor abortus. Als je een foetus namelijk als waardevol leven ziet (gelijk aan een ongeboren kind na 30 weken of een peuter van 2 jaar) dan is abortus identiek aan moord. Moord staat boven elke twijfel wat ethiek betreft. Het gaat bij abortus dus niet zozeer over ethiek, maar vooral over de vraag wanneer het leven begint.

Mijn conclusie is dat de vraag over het begin van het leven nooit met 24 weken kan worden beantwoord. De norm om het leven te laten beginnen vanaf het moment dat het kind buiten de baarmoeder (kunstmatig) in leven kan worden gehouden is slecht onderbouwd. Er is überhaupt geen reden een dergelijke grens te trekken. Leven is waardevol vanaf het moment dat het is ontstaan en ouders en overheid hebben de plicht om dit te beschermen vanaf het moment dat ze van het bestaan weten.